Wszystko, co najlepsze w Kryptonie, znajduje się we krwi Elów.
Brainiac zniknął z naszym synem.
Zniszczę wszechświat, nim o nim przestanę go szukać.
Czarna litość tworzy alternatywną rzeczywistość w umyśle żywiciela.
Zod stworzył mój klon
i zrekonstruował go pod swoją ideologię.
Oszukał was.
Nie jest godzien waszej lojalności.
Jak możemy służyć?
Naszą przyszłością jest kolonizacja innych planet.
Klękaj.
Nie zostawię na Wegthor żywej duszy.
Musimy opuścić księżyc.
Zaprowadź oddziały i wszystkich cywilów do tego statku.
Nie czuję nóg.
Jeśli nie powstrzymam Doomsdaya, zginą rzesze ludzi.
Nie ocalić wszystkich.
Inni też muszą działać.
To Stellarium. Seg i Kem zdetonowali ładunki.
Trzeba wiać. Gdzie Seg?
Silniki gotowe do skoku. Czekamy na rozkazy.
Ustawić kurs na sektor 28-14.
Który ze światów atakujemy najpierw?
Niech flota przygotuje się do podboju Ziemi.
Rozpocząć skok.
12 GODZIN WCZEŚNIEJ
Mieszkańcy Kandoru są zaniepokojeni.
Sagitari donoszą o rozruchach. I strachu.
Ludzie chcą wiedzieć...
Gdzie są rebelianci?
Od rozpadu Wegthor nie możemy ich namierzyć.
Czy Stellarium da się uratować?
Czy wystarczy go do zasilenia floty?
Włącz komunikator.
Val-El. Przeżyłeś.
- Nie tylko ja. - Dobrze.
Bo chcę się rozsmakować w niszczeniu każdego buntownika.
Dość.
Skończył ci się czas.
Koniec gróźb i układów.
Poddaj się. Teraz.
Albo przylecimy i zakończymy twoje rządy.
Chyba żartujesz.
Fakt, że nasłałeś Doomsdaya na współobywateli
dowiódł, kim naprawdę jesteś.
Jestem ostatnią szansą Kryptonu na ocalenie naszej cywilizacji.
Jesteś szalony!
Nigdy nie zostaniesz zbawcą Kryptonu.
Bo już jesteś jego zgubą.
Radzę ci szybko wylądować i dobrze się ukryć.
Bo wykorzystam wszystkie środki, każdego Sagitari
i każdą broń na Kryptonie, by zniszczyć twoją rebelię.
Czekamy z niecierpliwością.
Dupku.
KRYPTON
Nie mogłeś w połowę, której nie czuję?
Sadysta.
Jak się trzymasz?
Fajne macie leki.
Jeden z plusów bycia sparaliżowanym.
Nie będę już chodził, ale chyba słyszę głosy.
Val nie spocznie, aż czegoś nie wymyśli.
Kiedyś użyłbym tego,
by wrócić i odczynić to, co mnie spotkało.
Nadal możesz.
Użycie tego ma konsekwencje.
Niszczące wszechświat.
Skąd to masz?
Dostałem od wynalazcy imieniem Sardath.
Mógłby pouczać Vala.
Czasoprzestrzeń nie ma dla niego tajemnic.
Gdzie jest teraz?
Myślę, że na swojej planecie, Rann.
Świetna jest. Niezrównana technologia.
Promień zawsze mnie tam przenosi, więc dobrze ją znam.
I ta jego córka, Alanna...
- Stare dzieje. - Może Sardath pomógłby ci...
Przepraszam, ale tego nie zrobi.
Zakazał wykorzystywania promienia do podróży w czasie.
Nie chciał, żeby ktoś skakał sobie pomiędzy epokami.
Ty go tak zmodyfikowałeś?
Wprowadziłem drobną zmianę.
Ale skończyłem już z grzebaniem w czasie.
Wystarczająco zepsułem.
I muszę żyć z konsekwencjami.
Rozumiem.
Więcej niż myślisz.
Adam?
Myślałem, że nie lubisz pić.
Wcześniej nie miałam dobrej okazji. Do dziś.
Za tych straconych.
I tych odnalezionych.
Jeśli Seg, Val i Nyssa nie żyją...
Z całej rebelii pozostała tylko nasza trójka.
Jeśli ktoś ma obalić Dru-Zoda, to my.
Ostatnio prawie się udało.
- Byłaby to... - Misja samobójcza.
Dopiero odzyskaliśmy Lytę. Już tyle straciliśmy...
Nieprawda.
To Dru-Zod odebrał nam wszystko.
I nie przestanie, jeśli nie zadziałamy.
Zostaliśmy sami.
Dev...
Teraz mamy już tylko siebie.
Wiem.
Obudziły mnie odległe eksplozje.
Widziałam płonące na niebie meteoryty.
Powie mi ktoś, co się stało?
Wyszukaj aktywne częstotliwości.
Halo?
Czy ktoś mnie słyszy?
Jeśli ktoś używa tej częstotliwości, mówi Seg-El.
Wracam...
- Seg, to ty? - Dziadku, słyszysz mnie?
Odbieramy cię!
Gdzie jesteś?
Jeśli ścigacz nie rozpadnie się w atmosferze,
wyląduję gdzieś pod New Lurvan. Wysyłam współrzędne.
Zapisane.
Spotkamy się na miejscu.
Dobrze słyszeć twój głos.
Wzajemnie.
- A Adam i Nyssa? - Jestem tutaj.
Wszyscy jesteśmy.
Dzięki tobie i Kemowi.
Kem nie żyje.
Zginął.
Bardzo mi przykro.
Doomsday dopadł nas w tunelach.
Kem poświęcił się dla Kryptonu.
Miał tylko nas.
Zostanie zapamiętany jako członek rodu Elów.
Brat Seg-Ela.
Do zobaczenia w New Lurvan.
Nyssa?
Ostrożnie.
Wciśniesz coś i nie wiadomo, gdzie wylądujesz.
Na przykład na Rann.
Nyssa...
Co się dzieje?
Odszukam Sardatha.
Nie możesz... Val!
Val!
O co chodzi?
Weghtor zniknął, a wraz z nim cały zapas Stellarium.
Ale promień Zeta przeniesie mnie tam, dokąd Brainiac zabrał mojego syna.
Nie umiesz z tego korzystać.
Już wszystko mi wyjaśniłeś.
Wykorzystałaś mnie?
Musiałam. Brainiac gdzieś tam jest.
Nie spocznę, póki go nie znajdę.
Nie mogę dłużej czekać.
- Pomyśl, co robisz! - To jedyny sposób.
Przekaż Segowi, że przepraszam.
Nyssa...
Nie!
Nie było tak źle.
Adam, obyś nie gadał głupot.
Cały Wegthor...
przepadł?
Przykro mi.
Nie.
Seg żyje.
Dopiero co...
znów się odnaleźliśmy.
A rebelianci?
Więc nie mamy wyboru.
Dziś zakończymy rządy Dru. Raz na zawsze.
To nie będzie takie proste.
Nawet jeśli go odnajdziemy, pozostaje twoim synem.
Jeśli mówisz prawdę
i Dru nasłał Doomsdaya na Wegthor,
na Sega...
To nie jest moim synem.
Wchodzę w to.
Nic się nie zmieni, jeśli sami tego nie zmienimy.
Ja najlepiej wiem, żeby nie wchodzić ci w drogę.
Co rozkażesz, Primus?
Dru myśli, że będziemy na niego czekać.
Uważa, że brak nam sił, by zaatakować go w Kandorze.
I ma rację.
Wie tylko, co straciliśmy. Nie ma pojęcia, co zyskaliśmy.
- Czyli? - Wsparcie Sagitari.
Wieści, że żyję już się rozniosły.
Dzięki Thurowi i Pline.
Donieśli też, że poparcie dla Zoda słabnie.
To żadna gwarancja. Fort Rozz jest pilnie strzeżony.
Plan nie jest doskonały.
Może spróbujemy wywabić Dru?
I wykorzystamy naszych Sagitari, by odciąć go od lojalistów?
Z Fortu wywabi go tylko widok naszych oddziałów.
Jak chcesz udawać całą armię?
O to bym się nie martwiła.
Chyba nasza armia właśnie przybyła.
Seg.
Generale.
O co chodzi?
Statek z buntownikami namierzono na Rubieżach.
Zwiadowcy donieśli, że jest opuszczony. Rozpoczęliśmy poszukiwania.
Dokąd mogli się udać?
- Burza zatarła ślady, ale skanery... - Nie mówiłem do ciebie.
Sagitari Thur,
słyszałeś dowódcę.
Przybyli twoi sojusznicy.
A twoja zdrada została wykryta.
Pozwolę ci zachować życie,
jeśli powiesz, dokąd się udali.
- Gadaj gdzie są?! - Powiem!
Primus Zod jest w New Lurvan.
Jeśli buntownicy gdzieś poszli, to właśnie tam.
Dziękuję, Sagitari Thur.
Wyślij ludzi do New Lurvan.
Kem zawsze musiał mieć ostatnie słowo.
Kretyn.
Był dobrym żołnierzem.
Z dobrym sercem.
Najlepszy kumpel.
Bez niego na Kryptonie...
będzie dużo smutniej.
Za ciebie, bracie.
Nigdy cię nie zapomnimy.
Widziałeś go?
Doomsdaya.
Tak.
Przebił się przez twierdzę, jakby była z piasku.
Spojrzałem mu w oczy.
Nie dostrzegłem w nich krzty współczucia czy empatii.
Tylko wściekłość.
Nienawiść.
Też to widziałam.
W oczach Dru, nim poddał mnie działaniu Czarnej litości.
Już po nim, Seg.
Więc musimy go powstrzymać.
Za wszelką cenę.
Mamy plan. Już działa.
Ale wymaga uczestnictwa nas wszystkich.
Gdzie Nyssa? Adam, widziałeś ją?
Jak ci pomóc?
Pozwól mi.
Gdzie jestem?
Czy to Rann?
Co próbujesz powiedzieć?
Co tam jest?
W porządku?
Tak.
Val, posłuchaj.
Nie zostawiaj mnie.
Daj mi blaster i skieruj na wroga.
Nadal potrafię nakopać.
Już wystarczająco pomogłeś.
Daj reszcie czas na opracowanie strategii.
Potem zobaczymy, do czego najlepiej się nadasz.
Adam...
Naprawdę zrobiłeś dla nas więcej niż wystarczająco.
Nie robiłem tego dla was.
Krypton jest teraz również moim domem.
A ty i Seg...
Traktuję was jak rodzinę.
I tak lepszej nigdy nie miałem.
W Detroit, na Ziemi,
ludzie nie trzymają się blisko.
Moja mama zmarła przy porodzie.
Jak w jakimś średniowieczu.
A tata...
nigdy nie pozwolił mi o tym zapomnieć.
Niewiele nas łączyło.
Poza baseballem.
Taki sport.
Dożywotni kibice Tigerów.
Nie sądziłem, że kiedykolwiek coś osiągnę.
Wtedy poznałem was.
A teraz Nyssa zwiała z moim promieniem.
I gówno mogę na to poradzić.
Utknąłem tutaj.
Naraziłeś dla mnie życie.
Dla mojej rodziny.
Dla Kryptonu.
Obiecuję...
zrobić wszystko, co w mojej mocy, by ci to wynagrodzić.
Jak wiecie, siły Zoda już nas szukają.
Zniszczenie Wegthor pozbawiło go zapasów Stellarium.
Tylko dzięki nim mógł objąć wojną inne światy.
Zraniliśmy go. Ale teraz musimy zaatakować.
Gdy Zod zajmował się Doomsdayem,
ja organizowałam siatkę dysydentów w Fort Rozz.
Sagitari lojalnych mnie, zmęczonych jego kłamstwami.
Z ich pomocą możemy wygrać. Dotrzemy do Zoda...
To jedna z nich.
- Primus! - Sagitari Pline...
Nie ma czasu. Wykryto nas.
Sagitari Thur został pojmany. Generał Zod wie.
- O czym? - O wszystkim.
Wyciągnij ją stamtąd.
Ukryj się. Pomożemy ci.
Za późno.
Pline!
Jeśli Dru-Zod zamierza wysłać oddziały do New Lurvan,
musimy się okopać.
Przygotować się i stawić mu czoło.
Wyśle liczne regimenty.
Będą mieli przewagę pięć do jednego. Zepchną nas na skraj gór.
- Nie mamy pewności... - Mamy.
Ja tak bym zrobiła. A to ja nauczyłam go wszystkiego.
Więc go zaatakujemy.
Popełnił spory błąd, wysyłając tu tylu ludzi.
Odizolował się od nich, czego chcieliśmy.
Do Fortu Rozz nie wejdziemy. Za to Kandor będzie słabiej strzeżony.
Jeśli zaangażujemy jego siły tutaj,
dotrę do niego w Kandorze.
Muszę przynajmniej spróbować.
To może być nasza jedyna szansa.
Musimy ustalić linię obrony
i wciągnąć jak najwięcej Sagitari w otwartą walkę.
Tutejsi cywile potrzebują ochrony.
Szczyny Rondora!
Nie potrzebujemy ochrony.
Też walczymy w tej wojnie.
Nie możemy się chować i czekać, aż wszystko za nas załatwicie.
Czas, byśmy też zrobili swoje.
Rozumiem, że macie tu magazyn broni?
Potrzebujemy jej.
Całej.
Zod!
Wychodź!
Przelano już wystarczająco krwi.
Czas zakończyć to szaleństwo.
Wiecie, kim jestem.
I że Dru-Zod to mój syn.
Dlatego wierzcie mi, gdy mówię,
że jego rządy zbudowano na kłamstwie.
Mam dowody, że kontroluje was dzięki rekonstrukcji somatycznej.
Widziałem jego ośrodki
przepełnione ludźmi, którzy ważyli się odezwać!
Widziałem jego barbarzyńskie komnaty rekonstrukcji!
Odbiera wam to,
co czyni was Kryptonianami.
Ducha. Wolę.
Indywidualność.
Sagitari przerwali naszą linię.
Wychodzimy!
Naprzód!
Utrzymać pozycje!
Co konkretnie chciałeś osiągnąć?
Myślałeś, że pozwolę ci wejść do odbudowanego przeze mnie miasta,
stanąć przed mieszkańcami, których wychowałem, i mnie zniszczyć?
Ci ludzie słuchają cię tylko dlatego, że grzebałeś im w umysłach.
Nie z własnej woli.
Myślisz, że uwierzą tobie, a nie mnie, ich zbawcy?
To nie mnie mają uwierzyć.
Jestem Primus Lyta-Zod.
Osoba, która umarła na waszych oczach, była sobowtórem,
którego generał Zod nagiął do swej woli.
Zastąpił mnie, bo nie chciałam podążyć za nim drogą zniszczenia.
Bo marzyłam o lepszej przyszłości dla nas wszystkich.
O życiu wolnym od wojen i nieprzerwanego kręgu przemocy.
O życiu, w którym możemy podejmować własne decyzje.
Widziałem, co się stało, gdy mieliście wolny wybór.
Żyłem w tej przyszłości.
Widziałem, jak Krypton wybrał samozniszczenie.
Każdą decyzję podejmuję w jednym celu —
by ocalić Krypton!
Liczy się tylko nasze przetrwanie.
Mylisz się.
Jest różnica pomiędzy przetrwaniem a życiem.
A twoja propozycja,
nie jest wystarczająco dobra.
Aresztować ich.
Stracić każdego, kto choć pomyśli o sprzeciwie.
Sam ich aresztuj...
generale.
Nowe rozkazy:
stracić kapitana Dahla i wyprowadzić tych dwoje.
To koniec, Dru.
Poddaj się.
Wycofaj siły z New Lurvan.
Oszalałaś, jeśli myślisz, że przed tobą klęknę.
Czy przed kimkolwiek.
Wiedziałem, że coś takiego powiesz.
Generale, zechcesz wyjść?
Myślisz, że jesteś człowiekiem ze stali?
Żaden z ciebie Superman.
Jesteś niczym.
Seg!
Lyta, nie.
Masz rację, generale.
Nie jestem nikim wyjątkowym.
Jakie to uczucie
przegrać z bezbronnym, zwykłym mną?
To jeszcze nie koniec.
Brawo, matko.
Nie jestem twoją matką. Już nie.
Wieżyczka na flance!
Generale Zod, czas klęknąć przed Kandorem.
Nigdy.
Seg. Przestań.
Dość...
Odwołaj siły z New Lurvan.
Do wszystkich oddziałów, odwrót.
New Lurvan nie jest już wrogiem.
Odwrót!
Wycofują się!
Nigdy nie przestanie.
Nawet strefa fantomowa go nie powstrzymała.
Wiem. Ale to nie musi się tak skończyć.
Jesteśmy z ciebie dumni, synu.
Ocaliłeś nas wszystkich.
Ocaliłeś Krypton.
Jesteś bohaterem, Dru.
Długo możemy go tak trzymać?
Ile będzie trzeba.
By Krypton pozostał bezpieczny.
Nie sądziłem, że będę kiedyś szanował Zoda.
A ja, że ucieszy mnie widok twojej twarzy. A jednak.
Trzeba to uczcić najlepszym towarem.
- Tu jesteście. - Nie świętujesz.
Nie. Ale przynoszę dobre nowiny.
Skaner termiczny wykrył coś przy kraterze.
Czy to możliwe? Kolejni ocaleni?
Pewności nie mamy, ale Weghtorianie to pomysłowi ludzie.
- Zaraz to sprawdzimy. - Pokażę ci współrzędne.
Nareszcie!
Zgubiłeś się?
Myślałem, że umrę tu w samotności.
Co?
Dlaczego tak patrzysz?
Mam coś dla ciebie.
Spodoba ci się.
Skończyliśmy poszukiwania.
Czysto.
- Wracamy do obozu. - Jayna!
Niemożliwe.
Dziadku?
Nic ci nie jest?
Przepraszam.
Wstawiłeś się?
Owszem.
Jestem pijany.
Co nie znaczy, że nie jestem pijany.
Logiczne.
Odprowadzę cię.
Tędy.
No proszę, Ziemianinie!
Val zrobił mi nogi! To znaczy szyny.
Patrzcie, mogę chodzić!
Świąteczny cud!
Nieważne.
Mam też jetpack.
- Rozumiesz? - Mów.
Mogę latać, suki!
Nadal nie czuję nóg!
Klasyka.
Lobo.
Odłóż broń.
Jak sobie życzysz, Dekiel.
Co nie?
Brawo.
Dziękuję. Wiem.
Mówiłem o drugiej broni.
Oczywiście.
Jak dotarłeś na Krypton? Czego chcesz?
Jak jest mniej istotne od dlaczego.
Na międzygwiezdnej ulicy plotkują,
że Zielony Młot, którego miałeś mi dostarczyć
- na tym zasranym Kalu... - Colu.
- Słucham? - Planeta nazywa się Colu.
Nieważne. Brainiac nadal żyje...
Przecież wydaliśmy ci go...
Ważniak mówi.
Jemu nikt nie przerywa.
Masz teraz stać, ładnie wyglądać
i słuchać uważnie, jak mi teraz pomożesz.
Ja tobie?
- Tak. - Dlaczego?
Ostatnio próbowałeś mnie zabić. I Adama.
Przestań, Dekiel.
To już przeszłość.
Pan Nóżki już zapomniał. Prawda?
Nóżki.
A ponieważ prowadzicie z Brainiakiem gorący romans,
ty świntuszku,
może jednak mi się przydasz.
Mam ci pomóc wytropić Brainiaca?
Nie potrzebuję niczyjej pomocy w namierzeniu żadnego złamasa.
Jasne?
Masz jednak odpowiedzieć na kilka pytań dotyczących waszej ostatniej schadzki.
Może pójdziemy na układ?
Wiedziałem, że to powiesz.
Wiecznie układy wam w głowie.
Czego chcesz?
Powiem ci o nim wszystko.
I pomogę go znaleźć.
Jeśli pomożesz mi odzyskać syna.
- Syna? - Jor-Ela.
Durne imię.
Brainiac go porwał.
- Dlaczego? - Wspomniał coś o krwi Elów.
Ale raczej dlatego, że jest dupkiem.
Jest.
Zaprowadzisz mnie do Brainiaca,
a ja dostarczę ci tego brzydkiego kartofla,
którego nazywasz synem.
Całego i zdrowego, a przede wszystkim w jednym kawałku.
- Nie umyjesz? - Nie.
Cholera.
Śpij, dziecko.
Przed nami długa podróż.
Ale będzie tego warta.
Bowiem, gdy już dotrzemy do celu,
staniesz się bogiem pośród ludzi.
Mój synu.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Michał Moszczyński